De volgende passage werd bijna 100 jaar geleden geschreven, maar heeft een boodschap die tijdloos is.

Het credo van de optimist

Ik beloof mezelf...

• Om zo sterk te zijn dat niets mijn gemoedsrust kan verstoren.
• Om gezondheid, geluk en voorspoed te brengen aan iedereen die ik ontmoet.
• Om al mijn vrienden het gevoel te geven dat ze iets waard zijn.
• Om alles van de zonnige kant te bekijken en mijn optimisme waar te maken.
• Alleen aan het beste denken, alleen voor het beste werken en alleen het beste verwachten.
• Om net zo enthousiast te zijn over het succes van anderen als over mijn eigen succes.
• Om de fouten uit het verleden te vergeten en door te gaan naar de grotere successen van de toekomst.
• Om altijd een vrolijke uitdrukking te dragen en een glimlach te geven aan elk levend wezen dat ik ontmoet.
• Zoveel geven om mezelf te verbeteren dat ik geen tijd heb om anderen te bekritiseren.
• Te groot zijn voor zorgen, te nobel voor woede, te sterk voor angst en te gelukkig om de aanwezigheid van problemen toe te laten.
• Om goed over mezelf te denken en dit feit aan de wereld te verkondigen, niet met luide woorden, maar met grote daden.
• Om te leven in het geloof dat de hele wereld aan mijn kant staat, zolang ik trouw blijf aan het beste dat in mij zit.

~ Christian D. Larson, 1912

De vraag is... nu je dit weet, wat ga je ermee doen?

Zal je het gewoon vergeten of zal je het beleven?

Wat zou er gebeuren als je hier je credo van zou maken?

Iets om over na te denken.

Leef groots,

Billy Beck III